Αρχεία Ιστολογίου

Οι ελληνίδες γκουρού των σαλιγκαριών

Eνα πιάτο με σαλιγκάρια που κόστιζε 37 ευρώ σε εστιατόριο της Ελβετίας ήταν η αφορμή για τις αδελφές Μαρία και Παναγιώτα Βλάχου να εγκαταλείψουν τις πολλά υποσχόμενες επαγγελματικές δραστηριότητές τους στον χώρο των ξένων γλωσσών και να στραφούν στην εκτροφή σαλιγκαριών. Οπως λένε οι ίδιες, δεν το μετάνιωσαν καθόλου. Σήμερα, μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια, έχουν στήσει μια επικερδή επιχείρηση, ενώ παράλληλα έχουν αναδειχθεί σε «πρέσβειρες καλής θελήσεως» σε ό,τι έχει σχέση με την εκτροφή σαλιγκαριών στην Ελλάδα πουλώντας την τεχνογνωσία που έχουν αποκτήσει σε επίδοξους σαλιγκαροτρόφους.
Το κέντρο της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας στην Κόρινθο το επισκέπτονται κάθε εβδομάδα πάνω από 100 άτομα από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Σκοπός των επισκεπτών η απόκτηση γνώσεων γύρω από την τέχνη της εκτροφής σαλιγκαριών, που τα τελευταία χρόνια αποκτά ολοένα περισσότερους οπαδούς.
Στην Κόρινθο, στην έδρα της εταιρείας Fereikos, η Μαρία και η Παναγιώτα Βλάχου εξασφαλίζουν σε όσους αποφασίσουν να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στην εκτροφή σαλιγκαριών την αγορά ολόκληρης της παραγωγής τους. Παράλληλα προμηθεύουν τους πελάτες τους παραγωγούς με τους κατάλληλους σπόρους για την τροφή των σαλιγκαριών, τα δίχτυα, αλλά και το γενετικό υλικό.
Advertisements

Το ταπεραμέντο της πολιτικής βούλησης.

Κώστας Βαξεβάνης

Η πολιτική βούληση στην Ελλάδα είναι κάτι σαν το ταπεραμέντο.Μια αόριστη έννοια,αίσθηση σχεδόν, που οφείλει να ευθύνεται για την επιτυχία. Το ταπεραμέντο έχει την ευθύνη για την μαγειρική,την καλή επικοινωνία, τον έρωτα. Η πολιτική βούληση την έχει για την πολιτική.

Με το ελληνικό κοινοβούλιο συμβαίνει το εξής… Read the rest of this entry

One dies, million cry…

Όταν ο Αϊνστάιν έβγαζε γλώσσα

Ο Άλμπερτ Άινσταϊν, ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες όλων των εποχών, ήταν γνωστός πέρα από τα επιστημονικά του επιτεύγματα και για το χιούμορ του.

Η αφιέρωση που είχε γράψει σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του αποδεικνύουν το δεύτερο, καθώς για το πρώτο δεν χωράει φυσικά ουδεμία αμφισβήτηση.

Η φωτογραφία που απεικονίζει τον μεγάλο επιστήμονα να «βγάζει γλώσσα» είχε τραβηχτεί στα 72α γενέθλια του Αϊνστάιν στις 14 Μαρτίου 1951.

Κατά τη διάρκεια ενός πάρτι στο Princeton, ο Άρθουρ Σάσε, φωτογράφος του πρακτορείου UPI, του ζήτησε να χαμογελάσει για μια φωτογραφία.

Ο Αϊνστάιν στήθηκε, ωστόσο δεν μπορούσε να πάρει την πόζα που ήθελε ο Σάσε, ο οποίος του ζητούσε να συνεχίσει να χαμογελά.

Αρκετά κλικ αργότερα, ο πατέρας της Θεωρίας της Σχετικότητας, κουράστηκε και έβγαλε τη γλώσσα του στον φωτογράφο, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία. Μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του 20ου αιώνα ήταν γεγονός.

Ο Αϊνστάιν ενθουσιάστηκε από τη φωτογραφία και ζήτησε από τον Σάσε να του δώσε 9 αντίγραφα, από τα οποία υπέγραψε μόνο το ένα, το οποίο έδωσε στον φίλο του δημοσιογράφο Χάουαρντ Σμιθ.

Σε αυτή τη φωτογραφία ο σπουδαίος επιστήμονας έγραψε στα Γερμανικά: «Αυτή η πόζα θα σου αρέσει γιατί απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα. Ένας πολίτης μπορεί να κάνει αυτό που δεν θα τολμούσε κανένας διπλωμάτης».

Το απλό αυτό μήνυμα του Αϊνστάιν, ενδεικτικό του χαρακτήρα του, παίρνει άλλες διαστάσεις αν σκεφτούμε και την εποχή.

Επρόκειτο για τις μέρες τις αντικομμουνιστικής υστερίας στις ΗΠΑ, όταν όλοι βρίσκονταν στο μικροσκόπιο και έπρεπε να προσέχουν, ώστε να μην χαρακτηριστούν αντικομφορμιστές.

Ο Αϊνστάιν με τη στάση του και με τη φωτογραφία αυτή ειρωνεύτηκε τους κυνηγούς μαγισσών του Μακάρθι, που για λίγα χρόνια άπλωσαν τον φόβο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των Αμερικανών.

Η φωτογραφία με την αφιέρωση του Αϊνστάιν, πωλήθηκε σε δημοπρασία στις 19 Ιουνίου 2009 για 74.324 δολάρια. Ήταν η μόνη από τις 9 φωτογραφίες, που τέθηκε σε δημοπρασία.

πηγή: http://news247.gr

Μαχάτμα Γκάντι ( 1869-1948 , Ινδός ηγέτης)

Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να έρθει.

Πρέπει να ζούμε σαν να πρόκειται να πεθάνουμε αύριο και να μελετάμε σαν να πρόκειται να ζήσουμε για πάντα.

Ένα «όχι» που βγήκε από μια βαθιά πεποίθηση, είναι πολύ καλύτερο -και πιο μεγαλειώδες- από ένα «ναι» που ειπώθηκε για να ευχαριστήσει ή, χειρότερα, για να αποφύγει φασαρίες.

Read the rest of this entry

Η φτώχεια είναι η πιο μεγάλη βία

 Γράφει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος

Υπάρχει ένα ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου, που το μελοποίησε, μάλιστα, ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Kι αυτό το ποίημα μου φέρνει στο νου, αυτόματα μόλις το διαβάσω, τη σημερινή Ελλάδα: «Μπατιρημένο κουρείο Σάββατο βράδι χωρίς δουλειά, μπατιρημένο κορμί Σάββατο βράδυ χωρίς έρωτα». Και θέλω να πω αμέσως ότι το μπατιρημένο κουρείο με πονάει περισσότερο από το μπατιρημένο κορμί. Γιατί γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια λαϊκή γειτονιά, κάτω από την πλατεία Κυριακού (Βικτωρίας, πια).

Kαι δεν μπορεί να φύγει απ’ το μυαλό μου, απ’ τη ψυχή μου, η εικόνα ενός κουρείου, Φυλής και Φωκαίας, που είχε ελάχιστους πελάτες ακόμη και το Σάββατο και ο φουκαράς ο κουρέας, με την άσπρη ποδιά, κοίταζε απεγνωσμένα  από το παράθυρο του μαγαζιού του έξω  στο δρόμο, μήπως εμφανισθεί κάποιος πελάτης, έστω για ένα ξύρισμα, έστω για μερικές δραχμούλες…

Χρόνια δύσκολα, της δεκαετίας του ’50. Μόλις τελειώσει ο Εμφύλιος (1949), δεν υπήρχε δουλειά-υπήρχαν, αντίθετα, πιστοποιητικά «κοινωνικών φρονημάτων». Γιατί, όμως, τα γράφω τώρα όλα αυτά; Γιατί είδα, προ ημερών, στο Σύνταγμα, σε ,ία από τις συγκεντρώσεις ων «αγανακτισμένων», ένα σύνθημα. Αυτό: «Η πιο μεγάλη βία είναι η φτώχεια». Ναι. Η πιο μεγάλη βία είναι η φτώχεια. Το απλήρωτο νοίκι, το απλήρωτο γραμμάτιο, η ανεργία. Και θυμάμαι μια συνταρακτική σκηνή, σε θεατρικό έργο: τέσσερις, πέντε άντρες κουβεντιάζουν  σε ένα δρόμο. Ξάφνου, εμφανίζεται και ένας έκτος. Αδύνατος. Αξύριστος. Με τριμμένο παντελόνι. Κάποιος από την παρέα, κάνει να τον χαιρετήσει. Και κάποιος άλλος, του λέει αυστηρά: «Μην του μιλάς αυτουνού. Είναι άνεργος»! Δηλαδή, άνεργος ίσον άρρωστος, χανσενικός, χτικιάρης, αποσυνάγωγος.

Παρακολουθώ συστηματικά τις ειδήσεις που αναφέρονται στην ανεργία. Και ο καθηγητής Σάββας Ρομπόλης, επιστημονικός διευθυντής στη ΓΣΕΕ, είναι φίλος μου. Τρελαίνομαι  κάθε φορά που βλέπω ότι οι δείκτες της ανεργίας παίρνουν τον ανήφορο. Και τρελαίνομαι περισσότερο, όταν αυτά τα απελπιστικά νούμερα της ανεργίας αφορούν στους νέους. Και τις γυναίκες. Αλήθεια, πώς μπορεί ένα παλικάρι 25 χρόνων, μια κοπελίτσα στα 22, να σχεδιάσουν το μέλλον τους; Πώς μπορούν ν’ ανοίξουν σπιτικό, να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά, να επιζήσουν, σ’ αυτό τον άθλιο κόσμο, αυτούς του σκουριασμένους, τους ελεεινούς καιρούς;

Διάφοροι, διάφορα λένε και γράφουν για τις λαοσυνάξεις στο Σύνταγμα και αλλού. Για το κίνημα των Αγανακτισμένων. Αναρωτιέμαι, όμως: ένας άνεργος νέος, μια άνεργη νέα, που τα βλέπουν όλα σκοτεινά μπροστά τους, τι θα κάνουν; Θα κάθονται μπρος στην τηλεόραση και θα κλαίνε τη μοίρα τους ή θα χαζογελάνε με τις «λάιφ στάιλ» εκπομπές; Το έδαφος σείεται κάτω από τα πόδια τους. Και σείεται συνεχώς. Ένας σεισμός διαρκείας, που σπάει νεύρα και αντοχές, που εξουθενώνει και διαλύει. Δεν πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να αντιδράσουν; Να βγουν από τα σπίτια  τους και να ενώσουν τη φωνή της διαμαρτυρία και της οργής τους με τη φωνή και άλλων που έχουν τα ίδια προβλήματα, γλιστράνε κάθε μέρα και πιο πολύ, στην απόγνωση;

Και να σκεφτεί κανείς, ότι μερικά χρόνια πιο πριν, τίποτα δεν έδειχνε ότι η Ελλάδα θα γκρεμιζόταν στην άβυσσο της ανυποληψίας και της οικονομικής κατάρρευσης. Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας αποδείχτηκαν ανάξιοι των περιστάσεων. Όσο για μας, τους πολίτες, αποχαυνωμένοι από τη ψεύτικη ευμάρεια και τη γκλαμουράτη ηλιθιότητα, δεν βγάζαμε κιχ. Το μόνο που μας ενδιέφερε, στη μέγιστη πλειοψηφία μας, ήταν το «πρώτο τραπέζι πίστα», δυστυχώς…

πηγή: http://www.aixmi.gr

Από τον Έβρο στη Σητεία με τα… πόδια!

Ένα ταξίδι-αγώνα μεταλαμπάδευσης ιδεών αναφορικά με τη δωρεά οργάνων και ιστών, την αιμοδοσία και την ανάπτυξη των οικολογικών συμπεριφορών, ξεκίνησε από τον Έβρο με κατεύθυνση όλους τους νομούς της ηπειρωτικής Ελλάδας και Κρήτης, ο αθλητής, μαραθωνοδρόμος και οδηγός ορεινών διαδρομών…

http://www.trelokouneli.gr/2011/05/blog-post_3035.html

Εφτά πράγματα που δεν πρέπει να έχεις

Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:

1. Πλούτο χωρίς μόχθο

2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα

3. Εμπόριο χωρίς ήθος

4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα

5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά

6. Λατρεία χωρίς θυσία

7. Πολιτική χωρίς αρχές

Αυτά τα «μικρά»… τι θα γίνουν;

Ο αξιωματικός και σοσιαλιστής που νίκησε τον διεφθαρμένο βασιλιά Ιντρίς,
 είναι ...
Ο Μουαμάρ Καντάφι

Αυτή η όμορφη κληρονόμος μιας πλούσιας οικογένειας Βλάχων της Αλβανίας,
 η Agnes Boiagiu είναι ...

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: